Cremona, stad van Stradivarius

Wie door de middeleeuwse straten van Cremona loopt, kan zomaar worden verrast door vioolklanken uit een van de vele vioolbouwateliers.

Sinds Antonio Stradivarius er eind zeventiende eeuw zijn werkplaats opende, is Cremona een van de belangrijkste vioolbouwercentra ter wereld. De vioolbouwers werken er nog steeds volgens de methode van de Cremonese school.

Geheim

Wetenschappers van over de hele wereld zoeken al tijden gepassioneerd naar het grote geheim van de Maestro. Met geavanceerde scanapparatuur en computersimulaties storten zij zich op het mysterie van de Strads.

Kleine Ijstijd

Vrijwel ieder jaar doet een nieuwe theorie de ronde. Volgens de meest recente theorie heeft een reeks lange winters tussen 1645 en 1715 gezorgd voor speciale akoestische karakteristieken van het hout. In deze periode ging heel Europa door een kleine ijstijd met korte zomers en lange, koude winters.

Uitzondelijke kwaliteit

De bomen groeiden in die periode buitengewoon langzaam. Hierdoor lagen de jaarringen dicht bij elkaar. Dit heeft volgens de geleerden gezorgd voor sterk hout met uitzonderlijke kwaliteiten voor de vioolbouw.

Dolomieten

Het verhaal wil dat Stradivarius zelf naar de Dolomieten afreisde om de beste bomen uit te zoeken voor zijn instrumenten. Per boot werd het hout naar Cremona vervoerd.

Acclimatiseren

Volgens een tweede theorie was dat het grote geheim van Stradivarius: het langzame vervoer over water, waardoor het hout vocht opnam en bovendien de kans kreeg te acclimatiseren en zich aan te passen aan andere klimatologische omstandigheden. Andere theorieen vonden minder aanhang, zoals die over garnalenschillen en hanenmest in Stradivarius’ vernis.

Vioolbouwers

De Cremonese vioolbouwers hebben niets op met de wetenschappelijke theorieen. Volgens hen is er namelijk helemaal geen geheim. De kwaliteit van het hout, het vernis en het gereedschap zijn belangrijk. Maar in de vioolbouw is twee plus twee geen vier. Wat de uiteindelijke kwaliteit van de Strads heeft bepaald is het talent en de nooit aflatende toewijding van de Maestro.

1100 violen

Stradivarius bouwde tijdens zijn leven zo’n 1100 violen, altviolen, cello’s en gitaren. Instrumenten die drie eeuwen later niets aan kwaliteit hebben verloren en de meest kostbare ter wereld zijn.