|
Op jacht naar het groene goud
In een steriele ruimte staan vijf enorme stalen vaten. Ieder met een
kraantje en daaronder een bekertje. Want net als met wijn, moet olijfolie
eerst worden geproefd.
Olijvenoogst in
Italie meemaken
 Oliepers
De trotse
eigenaresse van het familiebedrijf aan het
Gardameer, al in de Romeinse tijd
een bekende olijfoliestreek, wijst ons op de grote
ronde stenen buiten die nu alleen nog ter decoratie dienen.
Mankracht
Het zijn de stenen van de
oude, houten met man- of ezelkracht aangedreven oliepers di una
volta. Ze neemt ons daarna mee naar een andere ruimte waar de enorme
moderne, elektrisch aangedreven versie staat.
Veranderd
Alles is
veranderd, vertelt de vrouw. De bomen mogen bijvoorbeeld sinds enkele jaren
niet hoger zijn dan drie meter. Anders weigert de verzekering de
olijfplukkers te verzekeren.
Hygiëne
Ook mag de
olie niet meer van de tap in iedere willekeurig vat of fles worden
geschonken. Het mag om hygiënische redenen alleen nog maar gebotteld in
flessen van één liter worden verkocht.
Proeven
Maar de kwaliteit van de olijven is onveranderd gebleven, vertelt ze. De
olie smaakt nog precies zoals ze die zich herinnert uit haar kinderjaren. Ze
laat wat olie in een bekertje lopen en reikt het ons aan. We proeven de
olie, mijn Italiaanse man vol overtuiging, ik wat twijfelachtig.
Ervaren
De vrouw wil graag weten hoe we de olie ervaren. Hoe smaakt hij, hoe voelt
hij aan. Ik laat mijn man het woord doen. Hij blijkt bekend met de
proefterminologie.
Zilveren olijfgaarden
We nemen een
paar liter voor onszelf en twee flessen in cadeauverpakking. We bedanken de
vrouw voor de rondleiding. Ze loopt met ons mee het erf op. Tussen de
olijfbomen komen een paar ganzen te voorschijn die haar begroeten.
Gardameer
Ze wijst nog eens op de oude pers en op een dikke, eeuwenoude eikenboom die
midden in de vijftien hectare olijfgaard staat. Tevreden rijden we de
heuvels door en genieten van het uitzicht op de zilveren olijfgaarden en het
diepblauwe Gardameer.
Truffels en wijn proeven in Piemonte
|
